زیر شمشیر غمش رقص کنان بمانید که من رفتم

 

 

 

 

پیش درآمد:مرا چون نی درآوردی به ناله چو چنگم خوش بساز و با نوا کن حضرت مولانا

چند وقته به این نتیجه رسیدم که 90% حرفایی که تو بلاگم می نویسم به قول صادق هدایت چس ناله ست!که چی؟؟ نه واقعا که چی؟ بدبخت مگه دفتر و کاغذ نداری؟ مردم مجبورن چس ناله های تورو بخونن؟ اصلا چرا درد دلاتو می نویسی؟ عرضه نداری مشکلاتتو حل کنی چرا می یای تر تر تایپ می کنی؟عریضه می نویسی می ندازی تو ضریح یا می بری دادگستری؟ به قول ملاحسنی ورژن استاد نبوی:ای بدبخت! ای فلک زده! ای بیچاره! توخجالت نیمیکشی؟

از این پس در این مکان به جای چس ناله، ناله هایی با رایحه های میوه ای ،کریتسین دیور و دی اند جی و پیف پاف  و...عرضه می شود.شما می توانید از منو رایحه ی مود نظر را انتخاب کنید:

چس ناله: کلیه ی مطالب قبلی + مطالبی که در محدوده ی زمانی نیم ترم و پایان ترم  و شب تحویل پروژه درج می شود.

میوه ای ناله:مطالبی که پس از دیدار با دوستای دبیرستان و دوستان خانوادگی درج می شود.

کریستین دیور ناله: مطالبی در خصوص مسائل اقتصادی ، کسری بودجه، کمک هزینه ی دانشگاه و پول جیبی پاپا جون و دنبال کار گشتن نوشته می شوند.

دی اند جی ناله:پس از ورود یک شخص نازنین به حوزه ی استحفاظی بنده و در مدت اقامت ایشان نوشته می شود.مثلا NC! در صورت خروج فرد مورد نظر از حوزه ی استحفاظی این مطالب مجددا به چس ناله تبدیل می شود. خاطرات خوش گذشته نیز مربوط به این بخش است.

پیف پاف ناله: مطالبی که در مورد ترافیک خیابانها ، مباحث تخصصی خاله زنکی و یا حسادت به اشخاص خاص، ملاقات با اعضای نچسب فامیل  و بچه های دانشگاه نوشته می شوند. خاطرات روزانه ی دانشگاه نیز در این کتگوری قرار می گیرد.

 

 

+ به تاريخ سه‌شنبه ٢٤ بهمن ۱۳۸٥در ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ  به قلم ununoctium  نظرات ديگران ()